Cytowany fragment pochodzi z Ewangelii według świętego Łukasza opisuje instrukcje, jakie Jezus przekazał swoim uczniom przed wysłaniem ich na misję głoszenia królestwa Bożego.
Jakie jest znaczenie słów Jezusa?
«Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie”. Jest to całkowite zaufanie do Boga: Nakaz wyruszenia bez zapasów, pieniędzy czy dodatkowego odzienia symbolizuje całkowite poleganie na Opatrzności i gościnności napotkanych ludzi.
Jest to całkowite skupienie na misji: Uczniowie mieli nie rozpraszać się troską o dobra materialne, lecz w pełni oddać się głoszeniu Ewangelii.„Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić”.
Jezus nakazuje uczniomszacunek dla gospodarzy: Pozostanie w jednym domu oznaczało rezygnację z szukania wygodniejszych warunków czy lepszego utrzymania u innych gospodarzy.„Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!” Gest strząśnięcia prochu: W starożytności był to symbol odrzucenia współodpowiedzialności i zerwania więzi z miastem, które nie chciało uznać przesłania o zbawieniu. Czujny obserwator życia Jezusa zauważa pewną prawidłowość w Jego stylu nauczania. Oto Wszechmocny Bóg wyraża gotowość do zwiastowania słowa Boga, a jednocześnie – choć ma do tego prawo – nikogo do niczego nie zmusza. To ważna wskazówka zarówno dla tych, których ogarnia zniechęcenie, jak i tych, którzy mają skłonność do narzucania swej opinii innym. Jezus zawsze szanuje wolność każdego człowieka, a jednocześnie wzywa go do odpowiedzialności.
Rozumiał to patron dnia – Św. Ojciec PIO z Pietrelciny – włoski kapucyn, kapłan, stygmatyk i mistyk, który spędził kilkadziesiąt lat w klasztorze w San Giovanni Rotondo, gdzie godzinami spowiadał w konfesjonale i wspierał cierpiących (inicjator budowy szpitala Dom Ulgi w Cierpieniu).. Postawa wypełniania Misji Jezusa przez św. Ojca Pio opierała się na całkowitym zjednoczeniu z Chrystusem, szczególnie w Jego cierpieniu i posłudze miłosierdzia. Stygmatyk z Pietrelciny realizował misję zbawczą Jezusa jako ofiara za grzeszników, współcierpiący Odkupiciel oraz cierpliwy szafarz Bożego Miłosierdzia. Ojciec Pio stał się żywym obrazem ukrzyżowanego Jezusa. Przez 50 lat nosił na swoim ciele stygmaty – rany Chrystusa, które budziły wielkie poruszenie wiernych i badaczy. Swoje fizyczne i duchowe cierpienia ofiarowywał za nawrócenie grzeszników oraz za dusze w czyśćcu cierpiące. Nie traktował cierpienia jako kary, ale jako najwyższy wyraz miłości i narzędzie zbawienia, na wzór ofiary Jezusa na Kalwarii. Podobnie jak Jezus, który przyszedł szukać i zbawiać to, co zginęło, Ojciec Pio spędzał w konfesjonale nawet do 15–18 godzin dziennie. Posiadał dar czytania w ludzkich sumieniach. Gdy penitenci zatajali grzechy, potrafił im je przypomnieć, działając z ojcowską surowością, która miała prowadzić do prawdziwego żalu. Przez sakrament pokuty przywracał ludzi do życia w łasce, kontynuując bezpośrednią misję uwalniania człowieka z niewoli szatana.
Uczmy się od Niego tej sztuki odważnego, ale i pełnego taktu głoszenia Dobrej Nowiny. Bądźmy gotowi do głoszenia Jezusa
w środowisku, w którym żyjemy. Bądźmy ludźmi o sercu rozpalonym miłością Boga, ale bez wywierania na kimkolwiek presji.
Panie Jezu! Uczę się od Ciebie nowego stylu komunikacji. Pragnę w sposób odważny i taktowny głosić Dobrą Nowinę. Ucz mnie, Mistrzu, tej sztuki, aby także mój styl mówienia był znakiem naśladowania Ciebie.
