„Oto siewca wyszedł siać…”
Ta przypowieść przedstawia siewcę, którego ziarno pada na cztery rodzaje gruntu: drogę /zjedzone przez ptaki/,grunt skalisty /szybko uschło bez korzenia/ , ciernie /zagłuszone przez chwasty/ oraz żyzną ziemię /wydające plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny lub stokrotny/.
Pan Jezus wyjaśnił uczniom znaczenie alegorii czyli symbolikę przypowieści, wskazując na Słowo Boże jako ziarno:
Siewca – to ten, kto głosi Słowo Boże – Bóg Ojciec, Jezus Chrystus, papież, biskupi, kapłani, katecheci, rodzice, dziadkowie, nauczyciele, wychowawcy.
Ziarno – to pełna Prawda Ewangeliczna przekazywana innym;
Droga – Ludzie nie rozumiejący słowa, z którego porywa je zło czyli szatan;
Grunt skalisty – Osoby nietrwałe w wierze, załamujące się na co dzień w trudnościach, mające chwilowy entuzjazm – tzw. słomiany zapał;
Ciernie – Ludzie uwikłani w troski doczesne i bogactwo, które zagłuszają ich skupienie oraz wiarę;
Żyzna ziemia – Osoby przyjmujące słowo całym sercem i wydające obfite owoce.
Jakim ziarnem jest słowo Boże które pada na glebę mojego serca? Jaki owoc wydaję każdego dnia?
