„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”.
„Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”: Jezus nie odrzuca Prawa (Tory) i Proroków. Przeciwnie, nadaje im ostateczny sens i doprowadza do pełni ich pierwotny zamysł. Wypełnia je swoim życiem, nauką oraz ostateczną ofiarą.
„Ani jedna jota, ani jedna kreska”: To hiperbola językowa. Jota to najmniejsza litera alfabetu greckiego (odpowiednik hebrajskiej litery jod), a „kreska” to drobny element graficzny odróżniający niektóre litery. Oznacza to, że żadna, nawet najmniejsza część Bożego Słowa nie utraci swojego znaczenia, dopóki cel Prawa się nie wypełni. Podziwiając posłuszeństwo Jezusa, zastanówmy,
jak wygląda nasza uległość wobec Bożych przykazań?
Czy przyjmujemy je w całości, czy też wybiórczo? Czy szukamy usprawiedliwienia naszych słabości? Czy ulegamy myśleniu, że jeśli coś dla nas jest bardzo trudne, to należy od tego albo uciec, albo to obśmiać, uznać za bezsensowne? Rozważając ten fragment Ewangelii, spróbujmy dostrzec, że za każdym z Bożych przykazań kryje się Boża mądrość, która często jest dla nas wzywaniem
i tajemnicą. Podziwiamy Jezusa za to, że choć mógł się zwolnić
przestrzegania Bożych przykazań, jednak tego nie uczynił. Wybrał drogę posłuszeństwa i wytrwałości. Niech przykład Jego życia umocni nas w dążeniu do uległości Bogu każdego dnia.
Panie Jezu! Każdego dnia pragnę przezwyciężać pokusę nieposłuszeństwa i wybiórczego przestrzegania Bożych przykazań. Dodaj mi siły, abym tak jak Ty pełnił wolę Boga wyrażoną w przykazaniach. Amen.