Homilia na Biały Tydzień – Poniedziałek, 4 maja 2026 r.

Juda słuchał z uwagą słów Jezusa. W końcu zadał nurtujące go pytanie: „Panie, co sprawiło, że masz objawić się nam, a nie światu?”. To świadczy o zasłuchaniu ucznia w nauczanie Mistrza, potwierdza jego zaangażowanie i jest jednocześnie oznaką zaufania.
I dlatego Pan Jezus z pokorą i cierpliwością odpowiada swojemu uczniowi: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy”.
 
W ten sposób jawi się nam piękna relacja. Z jednej strony: człowiek nie boi się zadawać Panu Bogu pytań. Bóg natomiast dostrzega otwartość ludzkiego serca i zaczyna odsłaniać coraz większe sekrety swego Serca. Jezus czeka na nasze pytania, ponieważ interesuje Go autentyczna relacja z każdym człowiekiem.
Dziś przeżywamy dzień wdzięczności za Naszych Dziadków. W wielu przypadkach dziadkowie mają takie dobre relacje z wnukami. Budują więź, przekazują tradycje rodzinne, zapewniają stabilność w trudnych chwilach. Dziadkowie są niezwykle ważni dla wnuków, ponieważ oferują bezwarunkową miłość, poczucie bezpieczeństwa, mają dla nich więcej czasu, poświęcając dzieciom pełnię uwagi. Dziadkowie kochają inaczej niż rodzice – często z większą cierpliwością i bez presji wychowawczej, co daje dzieciom poczucie bycia kochanym bez względu na wszystko. Dziadkowie są ostoją, która wysłucha, pocieszy i doradzi, oferując emocjonalną przystań.
Są często źródłem historii i tożsamości: Opowieści dziadków o dawnych czasach i o przeszłości rodziny pomagają wnukom zrozumieć swoje korzenie i budować tożsamość. Dają poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Przekazują najważniejsze  wartości chrześcijańskie i  uczą mądrości życiowej. Często nazywamy ich „strażnikami wartości”. Roman Brandstaetter w książce: „Krąg Biblijny” opisuje, jak ważne było Pismo Św. w jego domu!Szczególnie zaś wspomina swojego dziadka, który często czytał Biblię. Miejsce na którym leżała Biblia było miejscem wyróżnionym. Było środkiem całego mieszkania. Mały Romek często siadał na kolanach u swego dziadka, a  dziadek czytał mu fragmenty Pisma Św. i własnymi słowami je wyjaśniał. Któregoś dnia mały Romek zapytał dziadka: –Dziadku, to Ty napisałeś Biblię, prawda? Dziadek odpowiedział: – Nie ja jej nie napisałem. Zaciekawiony Romek pytał dalej: – To kto ją napisał? Dziadek podniósł głowę i  z wielką powagą wiedział: – BÓG!

Kochany Nasz Panie Jezu! Przynoszę Tobie moją wdzięczność za Dar I Komunii Św.. Pragnę uczyć się zaufania Tobie każdego dnia i w każdej sytuacji. Bądź przy mnie. Ochraniaj mnie. Potrzebuję Ciebie. Amen.

MODLITWA DZIECI KOMUNIJNYCH  ZA BABCIE I DZIADKÓW.
„Boże, który dałeś Jezusowi na ziemi dziadków, świętych Joachima i Annę, prosimy Cię, otaczaj opieką nasze babcie i naszych dziadków. Daj im siłę, zdrowie i potrzebne łaski; niech spędzają czas, który im dajesz, w Twoim pokoju; a zmarłe babcie i dziadków przyjmij do chwały nieba. Niech ich doświadczenie i dobroć będą dla nas wzorem chrześcijańskiego życia. Amen.”