„Ja jestem Drogą i Prawdą i Życiem! Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie”.
Kochane Dzieci, Drodzy Rodzice, Dziadkowie, Nauczyciele, Wychowawcy i wszyscy uczestnicy tej Uroczystości!
Dzisiaj jesteśmy szczególnie zaproszeni do zastanowienia się nad pytaniem o naszą bliskość z Panem Jezusem. Jest naszym najlepszym Mistrzem i Nauczycielem, więc doskonale zna sposób, w jaki możemy do Niego dotrzeć. Spróbujmy więc ufać Mu coraz bardziej i docenić,
że w drodze przez ziemię do nieba możemy cieszyć się Jego towarzystwem. Słowa Jezusa „Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem” oznaczają, że jest On jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, prowadzącym do zbawienia. Jezus jest Drogą do Ojca, Prawdą objawiającą Boga oraz Życiem wiecznym. Oto szczegółowe znaczenie tych słów:
„Ja jestem Drogą”: Jezus swoim życiem, nauką i ofiarą na krzyżu i Zmartwychwstaniem – czyli pokonaniem szatana, zła i grzechu, wyznacza jedyną drogę do Nieba i świętości. Naśladowanie Go to pielgrzymka prowadząca do Boga.„…i Prawdą”: Jezus jest pełnią objawienia – pokazuje, jaki jest Bóg /miłosierny i sprawiedliwy/, CHCE WYZWOLIĆ LUDZI OD FAŁSZU, ZAKŁAMANIA, OBŁUDY I GRZECHU. W Nim każdy człowiek poznaje prawdę o sobie i celu swojego istnienia.
„… i Życiem”: Jezus daje życie wieczne i obfituje w życie duchowe, pokonując śmierć. Jest źródłem życia, które trwa poza doczesność. W kontekście Ewangelii Jana, słowa te oznaczają, że nie ma innego sposobu na zbawienie i spotkanie z Bogiem Ojcem, jak tylko poprzez osobę Jezusa Chrystusa.
Kochane Dzieci! Dziś przeżywacie Najpiękniejszy Dzień w Waszym Dziecięcym Życiu – Dzień
I Komunii Św. I Komunia Św. to spotkanie z Największą Miłością Twojego Życia– a Miłość ma na Imię JEZUS!
Najmilsi! Dziś przyjmiecie po raz pierwszy w swoim życiu prawdziwe ciało i krew pana Jezusa pod postaciami chleba i wina. Pan Jezus zagości po raz pierwszy w waszych małych serduszkach.
Bo Eucharystia jest uważana w tradycji katolickiejzanajwiększy dar miłości otrzymany od Pana Jezusa do ludzi! To sakrament, w którym Jezus daje nam samego siebie – swoje Ciało i Krew – jako pokarm na życie wieczne.
1. Dar z samego siebie: Jezus nie daje nam „czegoś”, ale daje nam „siebie”, co czyni ten dar bezcennym i największym duchowym skarbem.
2. Obecność do końca świata: Eucharystia to sposób, w jaki Jezus pozostaje z nami na zawsze, dotrzymując obietnicy: „Ja jestem z Wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata”.
Ks. Marek Studencki – wikariusz generalny Diecezji Bielsko Żywieckiej, wybitny kaznodzieja, rekolekcjonista, youtuber i podcaster w„Szklance Dobrej Rozmowy”, opowiada taką historię:„Jest taka opowieść perska o szachu – Abbisie, który był bardzo mądrym i dobrym władcą. Miał taki zwyczaj, że przebierał się, wcielał się w różne postacie i szedł do swoich poddanych. Raz jako piekarz, raz jako kupiec. Rozmawiał z nimi, żeby wysłuchać, co tak naprawdę myślą, czym żyją. Pewnego razu w przebraniu nędzarza, w łachmanach żebraka, udał się do miejskiej łaźni. Zszedł do podziemi i usiadł koło starego człowieka, który był palaczem. Jego zadaniem było podkładać drewno, by w tej łaźni było ciepło. Palacz umorusany, brudny widzi, że siada obok niego ktoś i zaczyna z nim rozmawiać. Szybko się zaprzyjaźnili. Ten szach w przebraniu żebraka często przychodził, siadał koło tego staruszka, pięknie z nim rozmawiał. Staruszek się otwierał, ich serca jakoś się do siebie zbliżyły. Aż tu pewnego razu szach przychodzi w swoim właściwym ubraniu jako władca. Zdziwiony palacz z łaźni nie może, nie wierzy własnym oczom. Szach obok niego siada tak jak zawsze, zaczyna z nim rozmawiać i mówi: Słuchaj, teraz widzisz, kim jestem. Możesz zażądać, czego chcesz. Chcę cię obdarować bogatymi darami. Wyjdziesz z tej łaźni, już nie będziesz musiał tutaj siedzieć. I wtedy ten staruszek mówi: Opuściłeś dla mnie swój pałac i swoją chwałę, aby siedzieć ze mną w tym ciemnym miejscu i dzielić prymitywne jedzenie. Martwiłeś się o mnie. Pytałeś, czy jestem zdrowy, czy jest mi smutno. Zostaw innym swoje bogate prezenty. Mnie dałeś siebie”.
3.Uobecnienie Ofiary Krzyża: Msza Święta to nie tylko Pamiątka, ale rzeczywiste uobecnienie Ofiary, którą Jezus złożył na Krzyżu z miłości
do ludzi.
4.Pokarm duchowy: Eucharystia jest pokarmem, który daje życie, jednoczy wiernych z Chrystusem i między sobą oraz daje przedsmak nieba.
Uroczystość I Komunii Św. to Święto Wspólnoty Rodzinnej. Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej jest w polskiej tradycji jednym z najważniejszych świąt chrześcijańskiej rodziny, stanowiąc okazję do jej głębokiej integracji i duchowego przeżycia. To moment, w którym rodzina staje się wspólnotą celebrującą przyjęcie przez dziecko sakramentu Eucharystii. Zwróćmy uwagę na kluczowe aspekty I Komunii Św. jako święta wspólnoty rodzinnej:
I Komunia Św. jest okazją do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, co stanowi łącznik między chrztem a Eucharystią, przypominając rodzicom o zadaniu przekazywania wiary. Rodzice pełnią rolę pierwszych świadków wiary dla dziecka, przygotowując je duchowo poprzez rozmowy i uczestnictwo w nauce Kościoła. Uroczystość gromadzi rodziców, chrzestnych, dziadków oraz dalszą rodzinę, którzy towarzyszą dziecku w tym pierwszym, świadomym spotkaniu z Jezusem.Św. Jan Paweł II w przesłaniu do rodziców mówił:
„Prawdziwość modlitwy wymaga prawdziwości życia. Dlatego Rodzice słowem i przykładem życia są pierwszymikatechetami swoich dzieci. Świadectwo życia znajduje tutaj całą swą wartość, jest pierwszą i niezastąpioną formą misji”.
Po ceremonii w kościele rodzina często spotyka się przy stole, co sprzyja wspólnemu wspominaniu i budowaniu relacji. To wydarzenie wykracza poza aspekt materialny i towarzyski, przede wszystkim jest momentem zjednoczenia i umocnienia duchowego całej rodziny. Dlatego tak ważna jest współpraca rodziców z parafią w okresie przygotowań, bo jest ona kluczowa dla właściwego przeżycia tego wydarzenia jako święta wiary i wspólnoty. Kto tego nie zrozumiał albo nie rozumie, to nie wie, na czym polega prawdziwe celebrowanie I Komunii św. we wspólnocie rodzinnej i parafialnej. Dziś skomercjalizowały nam się wszelkie wydarzenia świąteczne, rodzinne i religijne. Zwracamy uwagę na drobne rzeczy i aspekty często materialne – na wystawne przyjęcia, prezenty, a zapominamy o głębi duchowej i aspekcie religijnym.
Bł. Stefan Kardynał Wyszyński przestrzegał nas przed nadmiernym dobrobytem i materializmem, który wkradł się do naszych domów i niszczy wspólnoty rodzinne:„Ludzie ratują wartość pieniądza, ale nie umieją ratować wartości życia, wartości własnej rodziny! Wy mówicie: czas to pieniądz! A ja wam mówię: czas to Miłość”.
Na Was, Kochani Rodzice, rodzice Chrzestni, Dziadkowie – spoczywa wielka odpowiedzialność za życie duchowe: jeśli nie dacie swoim dzieciom Boga, nie przekażecie niczym pałeczki w sztafecie – wartości chrześcijańskich, płynących z Waszej wiary do Boga – wszystko inne, co im dacie, nie będzie miało większej wartości i fundamentu. Dlatego zachęcam Was, abyście pokazywali im swoim życiem drogę do Boga, by mieli prawdziwy wzór w Was. Niech dzieci uczestniczą w tym, co jest ważne dla rodziców. Niech udają się z Wami na Mszę świętą, i widzą, jak się modlicie, jak się spowiadacie, jak przeżywacie przyjęcie Komunii świętej. Wasze świadectwo powie więcej w ich życiu, niż niejedno pouczenie, nakaz czy przestroga. Bądźcie razem z Tymi Dziećmi w przeżywaniu ich wiary, bo towarzyszenie dzieciom i wasza obecność przy nich – dzisiaj w tak Uroczystym Dniu, ale i później, kiedy będą praktykować I piątki miesiąca, kiedy będą przychodzić na nabożeństwa, na katechezę, kiedy będą za rok przeżywać Rocznicę I Komunii Św., już bez prezentów i życzeń, ale z wiarą i dziękczynieniem, że spotykają się z Panem Jezusem w Komunii Św. a później formacja w przygotowaniu do sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej, jakim jest Bierzmowanie –
to będzie największy egzamin miłości i największa radość i satysfakcja dla Was, że właściwie wychowaliście i uformowaliście Wasze Dzieci!.
Dziś razem poprośmy Pana Jezusa w modlitwie:
Panie Jezu Zmartwychwstały, Nasz Mistrzu i Przyjacielu! Twoja obecność raduje mnie, a moje serce z każdą chwilą przebywania z Tobą coraz mniej się lęka. Bądź przy mnie. Niech Twoja miłująca obecność strzeże mnie zawsze i wszędzie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
